تبليغاتX
مشق کویر
درباره وبلاگ
...مــشق ادبیـــات برای دلــهای کویری که آمــدن بهار را با بـــرگ هایی از شعر و نثر انتظار می کشند.

محمد کاظم دهقانی
M.K.Dehghani
Literature assignment for hearts that are looking forward to the coming of spring with leaves of poetry and prose


پیوندهای روزانه
يزدنا
عصرايران
ياهو
گوگل
بلاگفا
یزد فردا
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386

پیوندها

شهر نیکان
بهار نو
نسکافه
دیکشنری آنلاین
تابناك
يزدآنلاين
توفان یزد
يزديا
کاریز یزد
يزدنگار
موسيقي ملي ايران
ايران نيوز
اپیک
آفتاب
تبيان
هیرمند
قرآن و نهج البلاغه آنلاین
انتخاب
فارس نيوز
شيعه نيوز
گل آقا
شهر خوبان
زمهریر
motarjemin
كتابخانه ديجيتالي ديد
یادداشت های یک معلم...
هنر معلمی
کاوش
بوی گل نرگس
گزارش های روزانه ی یک معلم
parstranslator
Scientific cooperation
روزنا

پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387
  زمستان از طبیعت رخت بر می بندد و رحل اقامت خود را بر برگی دیگر از تاریخ هستی می گسترد. بهار از راه می رسد و طراوت نوروز را با تاجی آراسته ازگلها و شکوفه های زیبا به ارمغان می آورد . و به همه ی دلهای مشتاق نوید می دهد تا غبار کدورت و کهنگی را از رخسار بزدایند و با انعکاس انوار تازه ی حیات و تصویر پر تلالو زندگی ، ظاهر و باطن خود را بیارایند . اینک ای گرامی ترین دوست ! که میزبان عزیز بهاری ، از نوروز بزرگ و مهربان ، بیاموز تا همنوا با سراسر هستی و آفرینش خدا ، نغمه خوان (( حول حالنا الی احسن الحال )) بوده و هماره با جهان و اهل جهان شاد و خرسند باشی .      

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387ساعت 13:16  توسط م.ک.دهقانی  | 

یکشنبه چهارم اسفند 1387
قدیم تر ها که سروکارمان بیشتر با نمره بود؛ از عدد 9 می ترسیدیم. چرا که این یک مرز به حساب
می آمد. اگر آن را به 10 می رساندی، از قانون و قاعده عدول کرده بودی و ته دلت راضی نبود و اگر هم همان 9 را ثبت می کردی نفرین آدم و عالم  بشت سرت بود که فلانی بچه ی مردم را به خاطر یک نمره ی نا قابل، از زندگی ساقط کرد. به همین خاطر، خود بچه ها هم  نسبت به این نمره دل خوشی نداشتند. حالا با این زمینه ی ذهنی، فکرش را بکنید؛ آدم ناگهان چشم باز کند و به اطراف خود نگاه کند و فقط عدد 9 را به رنگها و شکلهای گوناگون در اندازه های مختلف، ببیند و بشنود؛ به چه حالی می افتد؟ پیچ رادیو را به هر طرف که بچرخانی و کانال تلویزیون را به هر سو که تغییر دهی، فرق نمی کند؛ نمره ی تو همان 9 است. (9) نُه ای که 10 نمی شود و هیچ ارفاقی بدان راه ندارد. سی سال آزگار هم که زحمت کشیده باشی، کار کرده باشی، استخوان خرد کرده باشی، تعهد و خلاقیت به خرج داده باشی، نهضت کرده باشی، جنگ کرده باشی، سازندگی کرده باشی، اصلاحات کرده باشی، کارخانه و سد ساخته باشی، انتقال آب و نان و گاز و دوغ هم که داده باشی؛ به حساب همان "نهم" ، بر در و دیوار و دفتر و دستک و صدا و سیما ثبت می شود!! ..آهان! تازه داری می فهمی که بابا جان! این عدد 9 غیر از آن 9 قدیم است که تو از آن می ترسیدی. حالا برای حودش جایگاه و پایگاه و عزت و شوکت یافته! کلی دم و دستگاه و بیا و برو پیدا کرده و کم کم مثل بعضی از اعداد که در اعتقادات ما جای مقدسی دارند، این عدد هم دارد سری توی سرها در می آورد!   حواست کجاست؟ بالآخره بتدریج این واقعیت را می فهمی و برایت جا می افتد که 9 بهترین عدد  و نهم بهترین رتبه است. حالا می توانی این منطق را به هر کجا که دلت خواست، حتی مسابقات ورزشی تعمیم بدهی. به نخبگان پیر و جوان کشورت هم هشدار بده که بیخودی برای نمره ی 20 زور بی جا نزنند. اینان هر چه کشف و اختراع کنند و هر چه به دریا و زمین و هوا بفرستند (که الهی دستشان درد نکند) فرقی نمی کند، نمره شان همان 9 است و رتبه شان همان نهم. والسلام.

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم اسفند 1387ساعت 10:44  توسط م.ک.دهقانی  | 


کلیه حقوق مادی و معنوی این وبلاگ متعلق به آقای محمد کاظم دهقانی می باشد.
درج مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.