زمستان از طبیعت رخت بر می بندد و رحل اقامت خود را بر برگی دیگر از تاریخ هستی
می گسترد. بهار از راه می رسد و طراوت نوروز را با تاجی آراسته ازگلها و شکوفه های
زیبا به ارمغان می آورد .
و به همه ی دلهای مشتاق نوید می دهد تا غبار کدورت و کهنگی را از رخسار بزدایند و با انعکاس انوار تازه ی حیات و تصویر پر تلالو زندگی ، ظاهر و
باطن خود را بیارایند .
اینک ای گرامی ترین دوست ! که میزبان عزیز بهاری ، از نوروز بزرگ و مهربان ،
بیاموز تا همنوا با سراسر هستی و آفرینش خدا ، نغمه خوان (( حول حالنا الی
احسن الحال )) بوده و هماره با جهان و اهل جهان شاد و خرسند باشی .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387ساعت 13:16
توسط م.ک.دهقانی
|
قدیم تر ها که سروکارمان بیشتر با نمره بود؛ از عدد 9 می
ترسیدیم. چرا که این یک مرز به حساب می آمد. اگر آن را به 10 می رساندی، از
قانون و قاعده عدول کرده بودی و ته دلت راضی نبود و اگر هم همان 9 را ثبت می کردی
نفرین آدم و عالم بشت سرت بود که فلانی
بچه ی مردم را به خاطر یک نمره ی نا قابل، از زندگی ساقط کرد. به همین خاطر، خود
بچه ها هم نسبت به این نمره دل خوشی
نداشتند.
حالا با این زمینه ی ذهنی، فکرش را بکنید؛ آدم ناگهان چشم باز کند و به اطراف خود
نگاه کند و فقط عدد 9 را به رنگها و شکلهای گوناگون در اندازه های مختلف، ببیند و
بشنود؛ به چه حالی می افتد؟ پیچ رادیو را به هر طرف که بچرخانی و کانال تلویزیون را به هر
سو که تغییر دهی، فرق نمی کند؛ نمره ی تو همان 9 است. (9) نُه ای که 10 نمی شود و
هیچ ارفاقی بدان راه ندارد.
سی سال آزگار هم که زحمت کشیده باشی، کار کرده باشی، استخوان خرد کرده باشی، تعهد
و خلاقیت به خرج داده باشی، نهضت کرده باشی، جنگ کرده باشی، سازندگی کرده باشی،
اصلاحات کرده باشی، کارخانه و سد ساخته باشی، انتقال آب و نان و گاز و دوغ هم که
داده باشی؛ به حساب همان "نهم" ، بر در و دیوار و دفتر و دستک و صدا و
سیما ثبت می شود!! ..آهان! تازه داری می فهمی که بابا جان! این عدد 9 غیر از آن 9
قدیم است که تو از آن می ترسیدی. حالا برای حودش جایگاه و پایگاه و عزت و شوکت
یافته! کلی دم و دستگاه و بیا و برو پیدا کرده و کم کم مثل بعضی از اعداد که در
اعتقادات ما جای مقدسی دارند، این عدد هم دارد سری توی سرها در می آورد!
حواست کجاست؟ بالآخره بتدریج این واقعیت
را می فهمی و برایت جا می افتد که 9 بهترین عدد
و نهم بهترین رتبه است. حالا می توانی این منطق را به هر کجا که دلت خواست، حتی مسابقات ورزشی تعمیم بدهی. به نخبگان پیر و جوان کشورت هم هشدار بده که
بیخودی برای نمره ی 20 زور بی جا نزنند. اینان هر چه کشف و اختراع کنند و هر چه به
دریا و زمین و هوا بفرستند (که الهی دستشان درد نکند) فرقی نمی کند، نمره شان همان
9 است و رتبه شان همان نهم. والسلام.
+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1387ساعت 10:44
توسط م.ک.دهقانی
|
کلیه حقوق مادی و معنوی این وبلاگ متعلق به آقای محمد کاظم دهقانی می باشد.
درج مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.