قبلا که ذهن و فکر بشر توسعه پیدا نکرده و اسباب سفر و حضر به قدر امروز فراهم نگردیده بود، تصور می شد که عجایب دنیا همان چند گانه ی مشهور است که در کتب تاریخ مدارس ثبت و ضبط شده است!!
اما امروز شگفتی های زندگی و شهر و دیار آدمی آنقدر زیاد شده که هیچ کتاب تاریخی نمی تواند تمام و کمال به ذکر جمیل آنها بپردازد. اصلا آدم با این پیشرفت و توفیق، مرتبا تولید شگفتی می کند و فرق نمی کند، در چه زمینه و چه عرصه ای باشد. مثبت یا منفی اش هم توفیر نمی کند. همین که شگفت آور و عجیب و غریب و خارق عادت و علم و منطق باشد کافی است . راه دوری نرویم. اتفاقا یکی از بخشهایی که در زندگی شهر نشینی جدید تولید شگفتی می کند، همین
شهرداری خودمان است. میدان می سازد، عجیب ! بلوار می سازد، شگفت! زیرگذر و رو گذر خلق می کند، بهت آور !
میدان ساخته است، بزرگ و تماشایی. بلواری عریض را در یک بغلش مخفی کرده ! دو ترمینال بزرگ مسافر بری را با همه اهمیت و رفت و آمدش قورت داده ! آنچنان محیرالعقول،
بازی قایم باشک به راه انداخته که بیا و تماشا کن! بیچاره مسافر نا آشنایی که چم و خم و اطراف و اکناف یزد را نشناسد، هرگز نخواهد توانست تا از طریق یک پل هوایی و یک کوچه مخروبه ی ناهموار، ناگهان از پشت، سر از ترمینال در بیاورد. در این صورت او بازی را به شهرداری باخته است و دوباره باید چشمهایش را ببندد تا شهرداری قایم بشود و بازی از نو ...
حالا این که چیزی نیست. نهایتش این است که مسئله با صرف مقداری وقت ( که معمولا متاع بی ارزشی است ) و بازی و سرگردانی حل میشود و همه خسارتش هم این است که اتوبوس و قطار از کفش می رود و از سفر باز می ماند !!
اما میدان دیگری هم هست که اگر حریف در بازی مربوط به آن ببازد، جانش را از کف داده است . شوخی نیست. میدانی داریم بی نام، در انتهای صفاییه (حد فاصل بلوار شهیدان اشرف و طراوت ) میدانی با طرح مهندسی عجیب که ناگهان در مقابل چشمت ظاهر میشود!!"
چه کنم"؟، "چه کارش کنم؟" به معنی واقعی کلمه ! راننده می ماند که از روی آن بپرد یا از داخل آن عبور کند و یا بالاخره راهی پیدا کند و آن را دور بزند و البته هر تصمیمی بگیرد، از نظر مقررات راهنمایی و رانندگی غلط است و می تواند، مشمول جریمه های سنگین باشد ! ظاهرا راهنمایی و رانندگی هم در کار این میدان مانده است و فقط به رتق و فتق امور مربوط به تصادفات آن می پردازد. کسی می گفت: از قرائن موجود برمی آید که خود شهرداری هم در کار این میدان سر گردان است و به همین خاطر با کند و کوبهای نا مشخص، چند وقت است که خودش را مشغول کرده است ...
غریبه نیستید. شوق و ذوق این
قایم باشک بازی داشت، ذهنم را از موضوع اصلی نوشته دور می کرد . اگر قرار باشد همه چیز رو به راه بشود ، آن وقت تولید شگفتی ها و عجایب و قرائن زمانه که طراوت بخش زندگی امروز است چه میشود ؟! و این کتاب نیمه تمام رکورد ها که بایستی هر روز از خلاقیت ها و "ترین"های جدیدی پر بشود چه ؟!!
واقعا فکرش را کرده اید ؟
ـ این است نتیجه ی یک فکر بکر!!
