دومین جلسه هیئت تحریریه مشق آفتاب با حضور دوستانی جدید برگزار شد. پس از اینکه به لطف الهی برادر بزرگوارمان آقای حسینیان بهبودی خود را باز یافتند ، دوباره زمینه انتشار  مشق آفتاب  فراهم شد. ورود چهره های جدیدی چون استاد داودی ، حسین معلم و محمد رضا کلانتری به جمع نویسندگان قدیمی ، نقطه قوتی برای ظهور مجدد این نشریه است.  انشا...مشق آفتاب  چونان گذشته ، تلاشی شفاف و روشنگرانه در حیطه تعلیم و تربیت استان به حساب خواهد آمد.

در امور اداری پشت کوه قاف (در عصر انفجار اطلاعات ) ، گاهی به انواعی از اطلاع رسانی بر می خوری که بسیار مایه شگفتی است. فکرش را بکنید : کارمندی در مرکز استان ، بیخ گوش امور اداری ، از یکی از کارکنان مناطق می شنود که مثلا از بالا فرمی نازل شده که از طریق آن آدمهای اختراع دار و خلاقیت دار و تالیف دار  و ...را معرفی می کنند ! حتما برای اخذ چند نمره امتیاز !

- عجبا ! انگشت شگفتی به دندان گزیدنا !

- کسی بگوید: خب ، آدم عاقل ! فرمی ، چیزی ، اگر می خواستی ، می گفتی تا از یکی از ادارات کارگزینی برایت بیاورند و بی خود  اطلاع رسانی پشت کوه قاف را زیر سوال نمی بردی. بالاخره بعد از بیست و چند سال آزگار ، حتما می شناسندت و اجازه نمیدهند خودت بروی و مدعی بشوی و دار دار ... کنی که فلان داری و بهمان داری!

- شما انصاف بدهید : جایی که ارباب رجوع را تکریم می کنند (و کلی امتیاز بخاطرش ردیف می شود) قاعدتا  مقبول کارکنان خودشان هم هستند.( یا دست کم بایک من عسل قابل هضمند .) نه اینکه خدای ناخواسته با یک محاسبه غلط ، تصور دیگری بشود و عطایشان را به لقایشان بخشند.

- درست است ؟

- بله !  اما ، شما بگویید ! این جور کارها که بیشتر صبغه فرهنگی دارد ، کسی به امور اداری (با آن مشخصاتی که می شناسیم ) واگذار می کند؟
  نه ، شما بگویید !!

- چه بگویم ؟  وقتی مرغتان فقط یک پا دارد ، چگونه دم گرم من در آهن سرد شما اثر کند ؟
   بابا جان ! این جا پشت کوه قاف نیست !!

ماه مبارك رمضان ، ماه ميهماني خدا  فرا مي رسد.

آدمي ، با روزه و تهذيب نفس مي كوشد تا ميهمان شايسته اي براي اين ضيافت باشد.

خدا مي خواهد  بنده اش ، از خاكي كه در آن هبوط كرده است ، بر آيد و بر افلاك – آنجا كه خاستگاه و نزهتگاه روح اوست -       پر كشد و در هواي رشد و تعالي ، نفس تازه كند.

باري سر بر آستان جانان مي ساييم و از او مي خواهيم ، مشق كدر زندگي ما را با ديده غفو و رحمت بنگرد و از خطاهاي بيشمار ما در گذرد.

اخيرا موسسه منادي تربيت وابسته به وزارت آموزش و پرورش ، نمايشگاهي از بيش از شش هزار و هشتصد عنوان كتاب با همكاري ناشرين مختلف در اردوگاه دانش آموزي ميرزا كوچك خان رامسر تشكيل داده بود .

بنا به دعوت موسسه مذكور و به اتفاق دوستانی عزیز و همکارانی از ديگر استانها از اين نمايشگاه بازديد كرديم. اين اولين بار بود  كه از مجموعه كتابهاي تهيه شده براي فروش به مدارس ، اقدام به برگزاري نمايشگاهي در اين سطح مي شد. قرار بود ميهمانان ، كتابهاي مد نظر خودشان را براي تغذيه كتابخانه هاي مدارس انتخاب كنند، و به نوبه خود با تشكيل نمايشگاهي ، مديران را به  امرخريد ترغيب نمايند . حالا اين روش تازه اي است كه براساس آن، به انتخاب مشتري ، بها داده مي شود. منتهي آنجه در اين ميانه مهم است تنوع ، تعداد  و قيمت كتابهاست كه براي مدارس محدوديت هايي به همراه دارد.از اين رو تعيين شدن ميزان يارانه سازمان آموزش و پرورش مي تواند كمك موثري به حل اين مشكل باشد.

بعلاوه  پيشنهاد شده بود ،حالا كه معاونت پرورشي وزارت ، بودجه و اعتبار خوبي در اختيار گرفته و هنوز از احياء امورتربيتي  و ظهور برنامه هاي نوين خبري نيست ، دست كم در بخش كتاب سرمايه گذاري كند و دست كتابخانه هاي كهنه و فرسوده  مدارس را بگيرد. به طور قطع داشتن كتابخانه اي پويا با كتابهايي تازه و به دردبخور در مدرسه ، آمادگيهاي بيشتري جهت هر گونه تحول فرهنگی و آموزشي فراهم خواهد آمد.

يك كتابخانه خوب ، هم مي تواند ياريگر معلم و مربي برای اجراي برنامه هاي فرهنگي ، هنري ، علمي و ادبي در مسير شكوفايي استعدادهاي گوناگون باشد و هم پاسخگوی نیاز مطالعاتی دانش آموزان. در حال حاضر اين برنامه ،  سفره گسترده و آماده اي ست. كتابهايي به قصد تغذيه كتابخانه هاي مدارس توسط كارشناسان فراهم آمده ، كتابخانه مدارس به شدت دچار فقر است ، امورتربيتي  براي احياء و اجراي برنامه هاي آتي خود ، صد درصد به كتاب خوب و كتابخانه غني نياز دارد. پول هم كه گره گشاي بسياري از مشكلات ناميده مي شود ، موجود است.پس در اين ميانه مشكل چيست آيا؟  فقط لازم است گوشه چشم عنایتی به موضوع مبذول شود.همین! کار برنامه ریزی و اجرای آن هم به لطف خداوند  دشوار نخواهد بود.

سفری ناگهانی پیش آمد، به رامسر . اردوگاه  میرزا کوچک خان جنگلی – که بخشی از عهد جوانی خود را در آنجا به دامان خاطرات سپرده بودیم  - میزبان ما بود. نمایشگاه بزرگ کتاب منادی تربیت به بهانه تغذیه کتابخانه های مدارس کشور ، فرصتی ایجاد کرده بود که دوباره از گذشته های شیرین تجدید خاطره کنیم. القصه اسباب سفری فرهنگی با حضور مغتنم دریا و کتاب فراهم شده بود . چهار روز اقامت با آسودگی خاطر ، برای تورق کتابهای تازه ، در روز های نسبتا گرم و شرجی و شبهای خنک و مطبوع  توشه و ره آورد این سفر کوتاه بود.

 

واما :

یکی از کتابهایی که توفیق ورق زدنش حاصل شد ، تاریخ زندگی عباس میرزا یکی از نوادر عهد قاجار بود. با توجه به جاذبه کتاب و علاقه ای که به این شخصیت شجاع ، فهیم و روشنفکر داشتم ، در کمترین فرصت ، مطالعه آن را به پایان رسانیدم. مطالعه احوال و رشادتهای عباس میرزا در سرزمین و فضایی که به نام میرزا کوچک خان - مبارز راستین معاصر- شهرت دارد ، شیرین و به یاد ماندنی رقم خورد.

زندگی بی دوست بسی دشوار است.

زندگی آدمی با حضور و همراهی دوستان گرمی و رونق می گیرد. با این همه عنوان  دوست  شعاع نسبتا گسترده ای یافته است و کسان فراوانی در طول زندگی آدمی مفتخر به کسب این عنوان  می شوند و انواعی از دوستی را می آفرینند!

چه بسا دوستانی که توانسته اند با آثار عمیق خود زندگی حال و آینده ما را متحول سازند و البته چه بسا دوستانی که چون زنبور بی نیش و نوش فاقد اثرند و القصه چه بسا دوستانی که با وجود آنها نیازی به دشمن نیست. مارهایی به خط و خال دوست، ولی زهری و گزنده.

اجتماع هر چه بزرگتر و پیچیده تر می شود ، دوستی ها نیز در آن شکلهای مختلفی می یابد . دوستانی هستند که با ما زیسته  و از خردی به بزرگی رسیده اند ودر فراز و نشیب زندگی هماره همراه و همدلمان  بوده اند. رفقایی هم داشته ایم که در      برهه هایی از زمان و زمین وانهاده ایم. مثل برخی از همکلاسی ها در دبستان و دبیرستان و دانشگاه، محله و مسجد قدیمی تا بلاخره طرفه دوستانی که در سفری   به یاد ماندنی در کوپه قطاری ، هم سخن شده و در مقصد بدرود گفته ایم و یا بالعکس به خاطر تلاقی نظر و اندیشه در آن حادثه ساده پیوندی حاصل کرده ایم، عمیق و ژرف، پایا و ماندگار. بگذریم دوستانی داریم که به دیدارشان نایل نمی شویم. در گنجینه خاطرمان جز خطی ، عکسی و خاطره ای از آنان نیست اما یاد عزیزشان طراوت بخش زندگیمان است. یا ما سفر کرده ایم یا آنان ! و یا از خاک ما رحل اقامت به جهانی دیگر برده اند، ( و این گونه از هم دور مانده ایم )لکن امروز تصویر زیباشان در قاب قلب ماست. گویی در جوار ما زندگی می کنند و در خواب و بیداری همزبان و همراز مایند.

راز این دوستی ها چیست آیا؟

این دوستان همیشه ، کیانند؟

من فکر می کنم که چشمه هایی هست که از آسمان پاک خدا سرچشمه می گیرد و زندگی خاکی ما را با صفا و طراوت می آلاید و شکوفا می کند.

ایمان، عشق، محبت، دانش، اندیشه، آگاهی و ... شراب های گوارای این چشمه هاست که دوستان حقیقی ساقی آنند. خوشا خجسته قلبی که در طلب جرعه ای از آن بسوزد و سر از پا نشناسد تا چون شمعی  روشنی بخش پیش پایی گردد.

نیمه شعبان سالگشت ولادت آخرین ستاره تابناک آسمان امامت و ولایت است . همو که ظهور زیبای او پس از غیبت کبری ، به عالمیان وعده داده شده است .

بی شک این روز نه تنها برای مسلمانان که برای همه جهانیان روزی بزرگ و مهم است . انسان میتواند درسهای ارزشمندی از فلسفه غیبت و ظهور آن منجی بگیرد و آرمانی متعالی برای زندگی خود بسازد و با انتظار ظهور ، ایده ، حرکت و عشق ها و امید ها و آرزوهای خود را اصلاح کند . قطعا تعمیم این فلسفه آرمانی و گسترش آن در میان انسان همدلی  و تفاهم بیشتری ایجاد میکند و بر جمعیت صفوف مخالف با جور و ظلم و فساد در سراسر عالم می افزاید .

خداوند متعال علاقه به صلح و آزادی ، امید به آینده روشن و زندگی آرام و عدالت آمیز به دور از ظلم و تعدی و کشتار و تجاوز را در همه نهادها و فطرتها تعبیه فرموده است . اینک بر عهده منادیان حقیقت و فرزانگان مومن و عدالت پرور است که با عمل صالح و پیامهای روشنگرانه غبار کدورت از دلها بسترند و عشق به زندگی پاک و آرمانی را زنده کنند . برای نو شدن دمادم این عشق سازنده و طراوت بخشیدن به زندگی پویا بایستی انتظار فرج  و ظهور تنها نجات بخش گیتی را به شیوه ای پر شور و با شکوه تفسیر و ترویج نمایند و هر سال دلهای بیشتری را به تپش و شور انگیزی فرا خوانند و در زمره منتظران حقیقی تحقق این عقیده جذاب قرار دهند.

اگر چه به نظر میرسد هر سال که میگذرد بر این جمعیت شکوهمند اضافه میشود . نذرها ، جشنها و چراغانی ها حاکی از انگیزه های نیرومند درونی و تعبیری از حرفهای عاشقانه دلهای آسمانی است . همه دلها یکسان سخن نمیگویند. این همه رنگ و نور و آواهای مختلف نشانه این واقعیت است . اما عشق، عشق است و از هر قلبی که جاری شود زیبا و زندگی ساز است و در خور تکریم و ارجمندی .

پس سلام بر عشق، سلام بر زندگی ، سلام بر فردای پر امید که با نور ظهور یگانه منجی بشری ( مهدی موعود ) روشن میشود و عالمتاب می گردد.

امروز پیکر حضرت آقای بهجتی ،عالم عارف و شاعر شهیرمان در زادگاهش بر سر و دست هزاران نفر مشتاق تشییع شد. دوستانش نیز که سالها در حلقه درس  و بزم شعر او رفت و آمد داشتند ، شعر تلخ وداع او را زمزمه کردند. خیابانهای شهر اردکان مملو از جمعیت بود. به هر طرف که نگاه می کردی دوست و آشنا می دیدی. در معیت دوست قدیمی و شاعر عزیزمان " کویر " (آقای دکتر غلامرضا محمدی) به یاد همه گذشته های پر ارجی که از مرحوم "شفق" خاطره داشتیم، پیکر پاک او را تا آرامگاه ابدیش بدرقه کردیم.(در جوار استاد بزرگوارش ، معلم اخلاق و عالم عارف ، حضرت آیت الله خاتمی) 

آقای محمدی (کویر) از طریق رادیو با مردم سخن می گفت، از سابقه دوستی و آشنایی خود با حضرت شفق ، از مرتبه شعر او و بالاتر از همه از کمالات معنوی ، تواضع و اخلاق نیکوی وی به بیان خاطره می پرداخت.

مراسم با شور و عظمت خاصی به پایان  رسید. جمعیت با حزن و اندوه مزار را ترک  کردند.غم بزرگی بر سر شهر سایه فکنده. فقدان او برای همه محسوس است. هر کس به قدر معرفت و شناخت خود ، سهمی از این فراق را نیز احساس می کند.

به هر حال جسم او در قلب مزار اردکان آرام می گیرد، اما جوهر وجود او زنده تر از همیشه در سینه های  مردم عاشق جاری و به شورآفرینی و جلوه گری مشغول    می شود...

روح بلندش شادمان و پرچم نام و یادش هماره در اهتزاز باد.