بهاری ، رویشی ، پروازی ای اوج نسیمی ، نغمه ای ، آوازی ای اوج
قناری را تـــــــو دادی بال پـــــرواز تـــو خود اسطوره پـــــروازی ای اوج
* * * * * *
به گوش جــان طنین مانــدگاری بخـــوان آواز ســــبز زنــدگی ســـاز
به هـر حـرفی بـــهار تـــازه داری بــزن بر دفـــتر شـــــادی ســرآغــاز
* * * * * *
بـگو بـاران کـجا نم نم بـخواند ؟ بـگو بـا من ! سـراپا گوشم امـــروز
بـگو دریــا تـرنم کی بــجوشد ؟ کـــویـر تـفته خـامـوشم امـــــــــروز
* * * * * *
نمی بینم دل دریا چه رنگیست دل دریــا چــه نقشی می تـــراود
افق هم سینه رنگین کمانـــش دمادم مـــوج احســاس تــو کـــاود
* * * * * *
بــیا دسـت دعــــایم را نگــــهدار به سمت آســـمان روشنی بخش
دلم با چشم تو هم داستانست صفا کن ! التفاتی، روشنی بخش
* * * * * *
تو را دریا ، تو را دل می شناسد تو را کشتی به ساحل می شناسد
خدا داند که حتی نـــاخـــدا هــم تو را فرزنـــد فـاضــل می شـــناســـد